Z wielką pokorą, ale z zachwytem

Powracam w region Orawy

Nie ukrywając, że jest mi bliska

Darząc ją przeżyciami.

Często odwiedzam Kościółek stary

Jana Chrzciciela w Orawce

Ilekroć przekraczam próg drewniany

Tylekroć wzrok, kieruję na posadzkę.

Kojarzę ją bowiem z drogą na Golgotę

Którą Chrystus musiał pokonać

Jej chłodny kamień pod stopami

Utrudniał po niej stąpać.

A kiedy wzrok kieruję na ołtarz

Wpatrując się w Pietę z Chrystusem

Trudno oderwać oczy od cierpienia

Matki Boskiej z martwym Jezusem.

Ból na twarzy Matki Bożej

I twarz zakrwawiona Chrystusa

W każdym prawdziwym katoliku

Sumienie i winę skrusza.

Do świadomości dociera myśl

Odważne westchnienie do Boga

Unosząc oczy ku Niebu

Ogarnia nas żal i trwoga.

Prosimy więc o wybaczenie

Za nas bowiem życie oddał

Aby odkupić świat od grzechów

I śmierć wieczną pokonać.