W pierwszy dzień Listopada
Oddajemy się refleksjom
O trudach, radościach, smutkach
Tęsknocie za tymi, co odeszli.
Dzień Wszystkich Świętych
W swej jesiennej krasie
Staje się zwierciadłem duszy
Czasem - na łez otarcie.
Nekropolie nowe życie otrzymują
Wypełnione wiązankami kwiatów
Podświetlane światłem pamięci
Dla tych, co patrzą na nas z zaświatów.
Ten dzień uświadamia nam przemijanie
Choć pragnie się żyć wiecznie
Chciałoby się być wiecznie młodym
Co przecież jest niedorzeczne.
Kiedyś, ktoś nad Twoją mogiłą stanie
Może zaświeci światełko pamięci
Położy kwiatek, powspomina
I tak to nasze, życie się kręci.
Oby pamięć listopadowa
Była jak jesień, wielobarwna
Trwała nieskończenie długo
I oby nigdy nie umarła.
